Wederom aardbevingen gevoeld in Groningen

Vanaf punt één was het een ware galavoorstelling dat Sneek liet zien. Gehuld in hun herkenbare rode shirts met de Friese vlag lieten ze zien hoe volleybal bedoeld was. Vooral Klaas Jelmer Hoekstra, aanvoerder en vrijgezel, sloeg de ene naar de andere illusie uit het team wat bestond uit studenten uit de stad Groningen. Het was Jelco Sikma, seun van de hoofsponsor die alle aanvallers wist te vinden met zijn ogen dicht. Eindstand set één 25-18.


In set twee gingen de mannen rustig door met de aanwijzingen van Marnick en Ewoud uit te voeren. Of het nou lag aan de vooruitzichten voor de avond waar Jorn zijn vriendin Marrit na afwezigheid van 8 maanden weer mocht verwelkomen of de stapavond in het legendarische Easterein, er was maar één ploeg die de grond van de tegenstander keer en keer wist te vinden. In het midden van de set vonden Jelco, Daniël en Jorn het ook nog nodig om een muur te bouwen aan het net om het spel van de Groningers te belemmeren. Op deze zeer effectieve wijze werden er 5 punten achter elkaar gehaald, en wisten de Donitas mannen niet waar ze het zoeken moesten. Ook het publiek wist niet waar het kijken moest. Rowan wist zo hard mee te schreeuwen dat zelfs Daniël het even niet meer wist hoe hij wilde reageren. Setstand 25-17.


Het was Robbert die zo steady passte zodat het publiek aangaf aan de coach van Donitas dat ze de nummer 10 van Sneek moesten gaan opzoeken. Deze nummer tien had mooie vooruitzichten in de avond en voelde zich als een vis in het water om de ballen lekker hard tegen de grond te werken. Met zijn ruime eredivisie ervaring wist hij het blok keer op keer te omzeilen en te doen alsof er helemaal geen blokkering was. Rienk, die zijn rugnummer ere deed aan zijn spel vond het ook niet nodig om medelijden te hebben met de Groninger mannen. Ook ús Jan vond het nodig een stempel op de wedstrijd te drukken en voornamelijk zich te richten tot het testen van de blokkering, conclusie: gewogen en te licht bevonden. Zo ging Sneek lekker door met onnozel kijken en plezier maken. De set eindigde op 25-18.


Set 4, de bonus set, en in de strijd met de bovenste plaatsen, was dit punt zeer welkom. Met die instelling gingen de mantsjes ook het veld weer in. Niels voelde zich voor één keer ook 2 meter en stond zo zelfverzekerd te passen dat hij geen enkele bal meer kreeg... Best raar. Tegen het einde van de set kwam onze veldwachter het veld in. De jongste uit de ploeg maar zo gedraagt hij zich zeker niet. De eerste bal die deze knul op midden kreeg sloeg hij brutaal op het voorhoofd van zijn directe tegenstander, die overigens schamend afdroop. Omdat Redmer niet zijn excuses aanbood vond Jorn het nodig om later met de serve Redmer op zijn mooie haartjes te raken waardoor zijn haar in de war zat. Door dit voorval hielden wij de Groningers niet onder de nul en werd het zelf nog even spannend. 25-21.


Tja, en nu... Volgende week komen de jongens van CSV uit Zwolle om de tweede plaats volleyballen tegen de heren van Sneek. In deze strijd wordt beslist wie de mannen zijn en wie de jongens. Ze zullen met knikkende knietjes om 16:30 uur het veld in de Sneker sporthal betreden. 3-1 of 4-0 in het voordeel van de allermooiste mannen uit Sneek is alleen voldoende voor de eerste plaats achter de nummer 1, zelfs als deze nummer 1 4-0 verlies, kan de koppositie nog veroverd worden. Jongens, jongens, wat een ontknoping. Dit wil je echt niet missen, want heel Sneek kijk uit naar deze strijd.